Łódź | recepcja@stomatologiatmk.pl | 42 674 16 84
ul. Dowborczyków 30/34, 90-019 Łódź
Pn – Pt. 8.30 – 20.00 | Sb. 9.00 – 14.00
Radomsko | tmkrecepcjaradomsko@gmail.com | 44 683 59 29
ul. Metalurgii 1, 97-500 Radomsko
Pn – Pt. 8.30 – 20.00 | Sb. 9.00 – 14.00

Implantologia

Implantologia umożliwia odbudowę braków zębowych na implantach wprowadzanych do kości szczęki lub żuchwy. Zabieg ten pozwala nie tylko osiągnąć znakomity efekt estetyczny (ubytki w uzębieniu i zaniki kości zniekształcają rysy twarzy), ale także przywrócić prawidłowe funkcjonowanie całego układu stomatognatycznego.

Implanty zębowe – doskonalsze niż innego rodzaju uzupełnienia protetyczne

Odbudowy na implantach są trwalsze i bardziej doskonałe niż stałe bądź ruchome uzupełnienia protetyczne (mosty, korony). Są od nich znacznie bardziej stabilne i trwalsze. Przyjmowanie pokarmów i przeprowadzanie zabiegów higienicznych jest w ich przypadku prostsze niż przy odbudowach innego rodzaju. Nie bez znaczenia jest fakt, że nie wymagają ingerencji w tkanki sąsiednich zęby (np. przez szlifowanie), co jest standardem przy tradycyjnych pracach protetycznych. Ponadto odbudowy implantoprotetyczne zapewniają lepszą artykulację dźwięków.

Badania naukowe wykazują, że nawet po kilkunastu latach użytkowania ponad 98% implantów spełnia swoje funkcje.

Implanty zębowe – budowa

Implanty zębowe mają formę niewielkiej śruby i najczęściej wykonane są z tytanu, który jest materiałem biozgodnym, a przy tym niezwykle trwałym i wytrzymałym. W praktyce stosowane są dwa rodzaje implantów – jednoczęściowe i dwuczęściowe.

Implant jednoczęściowy to śruba, która zostaje wprowadzona do kości szczęki lub żuchwy, a na jej drugim końcu, wystającym ponad kością, osadzane jest uzupełnienie protetyczne. Z kolei wersja dwuczęściowa poza implantem właściwym, pogrążonym bezpośrednio w kości, składa się z łącznika (standardowego lub przygotowywanego indywidualnie), na którym odbudowywana jest korona zęba.

Jak przebiega leczenie implantoprotetyczne?

Leczenie implantologiczne przebiega zazwyczaj w dwóch etapach. W pierwszym lekarz, po przeprowadzeniu dokładnych badań i precyzyjnych pomiarów, wprowadza tytanowy implant do kości szczęki lub żuchwy. W drugim etapie, po okresie gojenia na implancie osadzana jest odbudowa protetyczna zastępująca koronę zęba (jest ona najczęściej wykonana z porcelany).

Leczenie implantologiczne jest leczeniem wielospecjalistycznym – z klinicystą odpowiadającym bezpośrednio za implantację często współpracuje chirurg stomatologiczny i protetyk.

Aby zapewnić jak najlepszy efekt zarówno pod względem funkcji, jak i estetyki, na każdym etapie stan pacjenta jest kontrolowany (między innymi przez wywiad oraz trójwymiarowe badania z zastosowaniem tomografii wiązki stożkowej – CBT). Zabieg implantacji przeprowadza się w znieczuleniu miejscowym.

Czym jest osteointegracja?

Zabieg implantacji polega na wprowadzeniu do kości szczęki lub żuchwy ciała obcego, którym jest implant, wykonany najczęściej z tytanu. Po osadzeniu implantu w kości zachodzi zjawisko osteointegracji – jej trwałe, stabilne połączenie z tytanem w znaczeniu zarówno biologicznym, jak i mechanicznym. Zależnie od warunków klinicznych, proces osteointegracji trwa najczęściej od 3 do 8 miesięcy. Co oczywiste, wymaga on krótszego czasu w przypadku, gdy zabieg implantacji przebiegał bez powikłań i zbędnych urazów oraz gdy implant w okresie wygajania nie podlegał obciążeniom funkcjonalnym.

Ogólnomedyczne przeciwwskazania do wszczepiania implantów

U zdecydowanej większości pacjentów (ponad 90%) nie ma przeciwwskazań do przeprowadzenia zabiegu implantacji. Jednakże w niektórych przypadkach zaleca się rezygnację z tej metody leczenia.

Nie jest wskazane przeprowadzanie zabiegu implantacji u osób cierpiących na poważne schorzenia ogólnoustrojowe. Należą do nich między innymi:

  • choroby nowotworowe,
  • AIDS,
  • ciężka, nieustabilizowana cukrzyca,
  • zaburzenia hematologiczne,
  • nadciśnienie,
  • osteoporoza,
  • ciężkie choroby nerek,
  • ciężkie choroby wątroby,
  • ciężka postać alergii,
  • choroby reumatologiczne,
  • poważne choroby psychiczne.

Bywa, że lekarz nie podejmuje się przeprowadzenia zabiegu implantacji u pacjenta z bardzo złym stanem higieny jamy ustnej, u osoby nadużywającej alkoholu i nałogowego palacza. Nie zaleca się także przeprowadzania implantacji u kobiet w ciąży oraz u osób zbyt młodych – poniżej 16. roku życia.

Stomatologiczne przeciwwskazania do implantacji zębów

Istnieją także przeciwwskazania stricte stomatologiczne, które mogą być przyczyną niepowodzenia w leczeniu implantologicznym lub powikłań towarzyszących przeprowadzanemu zabiegowi. Są to przeciwwskazania względne i winny być zawsze rozpatrywane indywidualnie. Do najczęstszych przeciwwskazań stomatologicznych zalicza się:

  • zanik kości w miejscu planowanej implantacji (przed zabiegiem niezbędna jest odbudowa kości),
  • zaawansowane choroby periodontologiczne,
  • zaburzenia okluzji.